Poëzie en Literatuur

Frank Adam: PROTESTAPOCALYPS

PROTESTAPOCALYPS VOOR STEM, MEGAFOON EN SIRENE

Tegen de verbreding van het Schipdonkkanaal.
Opgedragen aan de Damse helden van ‘t Groot Gedelf


gelijk walvissen van staal komen zij sterven aan land.
hun karkassen vol dromen kraken de takken van bomen, strelen de pens van mens en portemonnee.
ze glijden door onze weiden gelijk walvissen in vloot.
ze spuiten geluiden gelijk schepen in nood.
zijn wij hun sirenen die lokken die zingen die wenen? zijn zij ons verlangen eeuwig in dingen gevangen ?
is er geen orpheus thuis in het damse wafelpannenkoekenhuis? zingt er geen dichter-zanger-vedette in de ranke minaretten van brugge, in de blanke hangende bollen van brussel, in het joods-islamitisch-antwerps belang ?
zetelen er geen ouderwets-progressieve anders-gaan-leven-herauten in de loge van de extreem-linkse intellectuelen, in de onderaardse zolders vant belgisch paleis, in de suites vant europees parlement ?
zegt het heinde en verre allerwegen voort : hier komt thans meer dan één vacature vacant voor een hedendaagse held te damme (m/v).
een mens die zich laat binden aan de mast van zijn ziel en luider schoner kan zingen dan zijn begeertesirene die hem met walvissenvloten vernielt.
van de nochtend tot de noen. van de noen tot de nochtend.
tot in de eeuwen der eeuwen.
gelijk walvissen van staal komen zij sterven aan land.